Start Positiviteit Levensvisie Verrijking Gedichten Consulten Gastenboek Agenda
Een Aanreiking
Praktijk voor Zelf-Bewustwording

Wie ben ik

Als 3de in een gezin van 9 kinderen werd ik 01-01-1944 geboren. Ik was, zoals mijn vader mij later benoemde, een rebel, een nozem. Ging mijn eigen gang, had heel duidelijk een eigen mening, en stond daar ook voor. Was echt een uitzondering in het gezin, was echt anders. Vond mezelf toen daardoor het zwarte schaap. Ging er staan, nam het ook voor de rest op als ik het ergens niet mee eens was. Stond in alles vooraan. Nu zeg ik; wat fijn dat ik anders ben, iedereen is uniek. Ik durfde dus anders ‘mezelf’ te zijn.  Ben op mijn 20ste getrouwd, kreeg 1 kind. Mijn man had een baan waarin hij steeds vele weken in het buitenland verbleef. Stond eigenlijk alleen met de opvoeding van onze dochter. Omdat ik veel alleen was had ik wel de ruimte om ook in de fam. te helpen, bij springen, als het nodig was ook bij broers of zussen. Maar vooral stond ik altijd klaar voor mij peettante, ( mijn 2de moeder) die ook nog zorgde voor haar broer, en zus. Ze hadden geen kinderen. Toen onze dochter 10 was kreeg mijn man een baan aangeboden in de USA. Als wij daar naartoe verhuisde zou mijn man minder vaak van huis zijn. Na 2 jaar USA zijn we door de problemen van mijn man op zijn werk terug moeten verhuizen naar Nederland. Was erg emotioneel, het huis verkopen, wat mijn veilig plekje was geworden, na het eerste jaar met veel heimwee. Begon net gesetteld te raken. Na 6 weken terug in Nederland te zijn is mijn man bij mij weg gegaan. Stond toen ëcht alleen voor de opvoeding van onze 12 jarige dochter. Dat was mijn grootste angst en zorg. Mijn man had mij berooid achter gelaten. Ik had ontzettend medelijden met mijn kind. Kon ik haar geven wat ze gewend was? Kon ik het wel alleen? In diezelfde periode hadden de 2 tantes en oom extra hulp nodig door gezondheid problemen. Na verloop van tijd ben ik bij 1 tante, die aan het dementeren was, in gaan wonen, om zo 24 uur beschikbaar te kunnen zijn voor alle 3. Dit gaf in mijn fam. een afschuwelijke strijd, waarin zelfs gedreigd werd met procedures. 2 van mijn broers en een schoonzus, steunden mij, stonden achter mij. Het waren heftige emotionele fam. omstandigheden. Uiteindelijk is het tot een breuk gekomen met mijn fam.   4 jaar later ontmoette ik mijn huidige man, ben hertrouwd. Inmiddels was een tante opgenomen in een verpleegtehuis, en mijn oom overleden. Mijn peettante woonde nog zelfstandig, uiteindelijk ben ik er tot het einde van haar leven voor haar geweest, iets wat ik haar altijd had beloofd. Mijn 2 broers lieten mij later ook in de steek. Toen mijn dochter 18 was is ze na een woordenwisseling boos het huis uit gegaan. Heb haar jaren niet gezien, hoorde van andere dat ze ging trouwen. Moest in de krant lezen dat ik oma was geworden, heb 2 kleinkinderen. Dat alles had mij zodanig geraakt dat ik z’n 20 jaar in een diepe depressie ben gekomen. Had geen zelfvertrouwen meer, veel twijfel, wat achteraf bleek vooral kwam door beredeneren, mijn voortdurend denken. Kreeg wel hulp in het reguliere circuit maar daar voelde ik mij niet begrepen, alles werd daar beredeneerd, alles standaard volgens regeltjes, ik werd in vakjes/hokjes geplaatst. Met het eindeloze geduld van mijn man ben ik uit mijn diepe dal omhoog geklauterd. Lees verder >>>
Zonsondergang La Crosse Wisconsin (eigen foto)
Een Aanreiking
Web: www.eenaanreiking.nl E-mail: info@eenaanreiking.nl Mobiel: 06-409 763 02 niet bereikbaar tijdens beurzen Consult reserveringen 06-440 781 11 voor afspraken tijdens beurzen Praktijkdagen Maandag t/m vrijdag
Helderziend Energetisch Therapeut Levenscoach
Corona
Site Menu
Een Aanreiking
Praktijk voor Bewuswording

Wie ben ik

Als 3de in een gezin van 9 kinderen werd ik 01-01-1944 geboren. Ik was, zoals mijn vader mij later benoemde, een rebel, een nozem. Ging mijn eigen gang, had heel duidelijk een eigen mening, en stond daar ook voor. Was echt een uitzondering in het gezin, was echt anders. Vond mezelf toen daardoor het zwarte schaap. Ging er staan, nam het ook voor de rest op als ik het ergens niet mee eens was. Stond in alles vooraan. Nu zeg ik; wat fijn dat ik anders ben, iedereen is uniek. Ik durfde dus anders ‘mezelf’ te zijn.  Ben op mijn 20ste getrouwd, kreeg 1 kind. Mijn man had een baan waarin hij steeds vele weken in het buitenland verbleef. Stond eigenlijk alleen met de opvoeding van onze dochter. Omdat ik veel alleen was had ik wel de ruimte om ook in de fam. te helpen, bij springen, als het nodig was ook bij broers of zussen. Maar vooral stond ik altijd klaar voor mij peettante, ( mijn 2de moeder) die ook nog zorgde voor haar broer, en zus. Ze hadden geen kinderen. Toen onze dochter 10 was kreeg mijn man een baan aangeboden in de USA. Als wij daar naartoe verhuisde zou mijn man minder vaak van huis zijn. Na 2 jaar USA zijn we door de problemen van mijn man op zijn werk terug moeten verhuizen naar Nederland. Was erg emotioneel, het huis verkopen, wat mijn veilig plekje was geworden, na het eerste jaar met veel heimwee. Begon net gesetteld te raken. Na 6 weken terug in Nederland te zijn is mijn man bij mij weg gegaan. Stond toen ëcht alleen voor de opvoeding van onze 12 jarige dochter. Dat was mijn grootste angst en zorg. Mijn man had mij berooid achter gelaten. Ik had ontzettend medelijden met mijn kind. Kon ik haar geven wat ze gewend was? Kon ik het wel alleen? In diezelfde periode hadden de 2 tantes en oom extra hulp nodig door gezondheid problemen. Na verloop van tijd ben ik bij 1 tante, die aan het dementeren was, in gaan wonen, om zo 24 uur beschikbaar te kunnen zijn voor alle 3. Dit gaf in mijn fam. een afschuwelijke strijd, waarin zelfs gedreigd werd met procedures. 2 van mijn broers en een schoonzus, steunden mij, stonden achter mij. Het waren heftige emotionele fam. omstandigheden. Uiteindelijk is het tot een breuk gekomen met mijn fam.   4 jaar later ontmoette ik mijn huidige man, ben hertrouwd. Inmiddels was een tante opgenomen in een verpleegtehuis, en mijn oom overleden. Mijn peettante woonde nog zelfstandig, uiteindelijk ben ik er tot het einde van haar leven voor haar geweest, iets wat ik haar altijd had beloofd. Mijn 2 broers lieten mij later ook in de steek. Toen mijn dochter 18 was is ze na een woordenwisseling boos het huis uit gegaan. Heb haar jaren niet gezien, hoorde van andere dat ze ging trouwen. Moest in de krant lezen dat ik oma was geworden, heb 2 kleinkinderen. Dat alles had mij zodanig geraakt dat ik z’n 20 jaar in een diepe depressie ben gekomen. Had geen zelfvertrouwen meer, veel twijfel, wat achteraf bleek vooral kwam door beredeneren, mijn voortdurend denken. Kreeg wel hulp in het reguliere circuit maar daar voelde ik mij niet begrepen, alles werd daar beredeneerd, alles standaard volgens regeltjes, ik werd in vakjes/hokjes geplaatst. Met het eindeloze geduld van mijn man ben ik uit mijn diepe dal omhoog geklauterd. Lees verder >>>
Zonsondergang La Crosse Wisconsin (eigen foto)
Web: www.eenaanreiking.nl E-mail: info@eenaanreiking.nl Mobiel: 06-409 763 02 niet bereikbaar tijdens beurzen Consult reserveringen 06-440 781 11 voor afspraken tijdens beurzen Praktijkdagen Maandag t/m vrijdag